Na tien jaar hard werken heeft zanger Yves Berendse eindelijk zijn grote doorbraak te pakken. Jarenlang trad hij op in kroegen en feesttenten, in de hoop ooit écht bekend te worden. En dat is hem gelukt. Toch kent de roem ook zijn keerzijde: overal herkend worden blijkt niet alleen maar leuk te zijn.
Bekendheid heeft een prijs
Yves vertelt dat het leven als bekende Nederlander niet zonder ongemakken komt. Zijn wens om beroemd te worden is uitgekomen, maar nu hij overal wordt aangesproken, begint hij de keerzijde van de medaille te ervaren. “Ik wilde alleen maar beroemd worden, niet aangesproken,” zegt hij gekscherend. De constante aandacht van fans zorgt ervoor dat hij zich steeds bewuster is van zijn gedrag in het openbaar.
Vakantie in anonimiteit
Om even aan de aandacht te ontsnappen, koos Yves er samen met zijn vriendin voor om een rondreis door de Verenigde Staten te maken. Ze bezochten onder andere New York, Washington en Nashville. “We zijn allebei erg verknocht aan de VS,” legt hij uit. En daar viel het kwartje: in Amerika kende niemand hem, en dat was een verademing. “Het waren drie heerlijke weken waarin ik compleet anoniem kon rondlopen.”
Curaçao: terug naar de realiteit
Na hun reis besloten ze hun vakantie ‘af te toppen’ op Curaçao, maar daar sloeg de balans volledig door. “We landden op hetzelfde moment als een vlucht uit Nederland. Binnen een paar minuten stonden we bij de bagageband met tweehonderd landgenoten,” vertelt Yves. Eén fan vroeg om een selfie, waarna hij meteen door iedereen werd herkend. “Toen zag ik mijn vriendin wel even met haar ogen rollen.”

Sociale druk in het uitgaansleven
Ook het uitgaan is niet meer hetzelfde voor Yves. Hij geeft toe dat hij veel voorzichtiger is geworden. “Ik ben me er bewust van dat ik niet zomaar ergens bezopen aan de bar kan hangen.” Zijn avonden in populaire cafés zoals Bolle Jan zijn zeldzaam geworden. “Als ik daar op zaterdagavond om elf uur binnenstap, is het al raak. Mensen hebben dan een slok op en willen op de foto, en dan ben ik de hele avond bezig.”
Geen losbandig type
Hoewel hij zegt dat hij nooit extreem losbandig is geweest, merkt Yves dat de constante aanwezigheid van camera’s en smartphones ervoor zorgt dat hij minder spontaan kan zijn. “Het is altijd leuk en aardig, maar ik doe dat soort dingen amper nog.” Hij beseft dat zijn vrienden hier ook last van kunnen hebben, omdat ze telkens in zijn schaduw staan als hij wordt herkend.
Leven met aandacht
De zanger benadrukt dat hij dankbaar is voor zijn succes. Hij klaagt niet, maar wil wel eerlijk zijn over hoe zijn leven is veranderd. De bekendheid die hij jarenlang nastreefde, betekent nu dat hij zijn vrijheid inlevert. Niet meer onbezorgd op vakantie, niet meer anoniem in een café. Het is een prijs die hij betaalt voor het verwezenlijken van zijn droom.
Toekomst vol balans
Yves probeert nu een balans te vinden tussen zijn professionele leven en zijn behoefte aan rust en anonimiteit. Vakanties naar verre landen zonder Nederlanders lijken voorlopig zijn enige ontsnappingsroute. En ook op sociale gelegenheden houdt hij zich in. De vraag blijft: hoe combineer je het leven van een BN’er met een normaal sociaal bestaan?
https://www.youtube.com/watch?v=n8yZQ2_29Iw&t=2s











