Roxeanne Hazes voelt zich eindelijk gelukkig en heeft het gevoel dat steeds meer puzzelstukjes in haar leven op hun plaats vallen. In een interview met Margriet vertelt de zangeres dat haar carrière de afgelopen jaren in een stroomversnelling is geraakt, maar dat vooral haar persoonlijke ontwikkeling voor een grote verandering heeft gezorgd. Het verdriet om haar overleden vader André Hazes is er nog altijd, maar bepaalt niet langer haar hele leven.
Een belangrijke stap in dat proces zette ze tijdens een reis naar Florida, een plek die een bijzondere betekenis heeft voor haar familie. Daar beleefde ze als kind mooie momenten met haar ouders en haar broer. Jarenlang was terugkeren te pijnlijk, maar tijdens een vakantie met haar eigen gezin ontdekte ze dat herinneringen ook troost kunnen bieden.
Een souvenirwinkel brengt oude emoties naar boven
Na het overlijden van hun vader bleef haar broer geregeld terugkeren naar Florida, terwijl Roxeanne er lange tijd niet naartoe durfde. Vorig jaar stelde hij voor om samen met hun gezinnen te gaan. Voor de zangeres voelde dat bijzonder, omdat ze de plek nu ook met haar eigen zoon kon beleven.
Op de laatste dag van de vakantie liepen broer en zus een souvenirwinkel binnen. Tussen de plastic alligatorkoppen, strandspullen en een verweerde zeemeermin kreeg Roxeanne het plotseling moeilijk. Ze begon onverwacht te huilen. ´Ik ben helemaal geen huiler. Maar het was alsof de dijken openbraken.´
Achteraf begreep ze beter waar die emoties vandaan kwamen. Ze miste niet alleen haar vader, maar ook het kind dat ze vroeger was. De reis confronteerde haar met herinneringen die ze lange tijd had weggestopt. Tegelijkertijd hielp het haar om die gevoelens eindelijk een plek te geven.
De lach van André Hazes tijdens Spider Man
Florida was vroeger een veilige bubbel voor het gezin, vertelt Roxeanne. Haar vader was er ontspannen en samen konden ze even een gewoon gezin zijn. ´Mijn vader was gek op pretparken. Dat weet bijna niemand.´ Volgens haar scheurde hij in een elektrische rolstoel door Disneyworld, omdat hij liever niet wilde lopen.
Een van de attracties waarin André meeging, was Spider Man. Tijdens de recente vakantie bezocht Roxeanne die attractie opnieuw, dit keer met haar achtjarige zoon Fender. Daar gebeurde iets wat haar diep raakte: ze hoorde naar eigen zeggen plotseling de herkenbare schaterlach van haar vader.
´Dat was misschien wel een van de mooiste momenten van mijn leven.´ De ervaring maakte zoveel indruk dat ze een spin op haar hand liet tatoeëren, ondanks het feit dat ze doodsbang is voor spinnen. Het werd een persoonlijke herinnering aan haar vader en aan de bijzondere band die ze met hem had.
Fender helpt haar het verleden te verwerken
Ook haar zoon hield haar tijdens de reis een spiegel voor. Fender keek ernaar uit om weer naar huis te gaan, naar zijn vriendjes en zijn eigen bed. Voor Roxeanne was dat vroeger heel anders. Als kind wilde ze juist niet terug naar Nederland, omdat ze zich in Amerika prettiger voelde. Thuis was er volgens haar regelmatig sprake van alcoholgebruik en spanning.
Ze vertelt daar zonder verwijt over, maar ziet inmiddels wel hoeveel verschil er bestaat tussen haar eigen jeugd en die van haar zoon. ´Fender heelt de kleine Rox in mij.´ Waar zij vroeger voortdurend de stemming van haar ouders probeerde in te schatten, voelt Fender zich vrij om zichzelf te zijn.
Ze verwijst daarbij naar Pascal Jacobsen van BLØF, die ooit tegen haar zei dat ze misschien niet hoogsensitief was, maar vroeger simpelweg te vaak naar de gezichten van haar ouders had gekeken om te weten hoe de sfeer was. Die opmerking bleef haar bij.
Een klas overdoen zonder dat het een drama wordt
Dat Fender op zijn eigen gevoel durft te vertrouwen, bleek ook toen hij op school moeite kreeg met rekenen en spelling. Samen met haar man Erik besloot Roxeanne in overleg met de school dat haar zoon een klas zou overdoen. Ze verwachtte dat hij daar verdrietig over zou zijn, maar zijn reactie verraste haar.
´O gelukkig. Dat hoopte ik al.´ Fender bleek zelf al te hebben aangevoeld dat een extra jaar hem goed zou doen. Zijn juf complimenteerde Roxeanne met de manier waarop ze daarmee omging. ´We laten hem gewoon zijn wie hij is.´
Ook buiten school laat Fender volgens zijn moeder zien dat hij zich gemakkelijk onder mensen beweegt. Zo stond hij in het Concertgebouw bezoekers vanaf het balkon welkom te heten. Toch wil Roxeanne hem zo lang mogelijk kind laten zijn. De showbizzwereld is volgens haar een wereld voor volwassenen, en ze wil haar zoon beschermen tegen de druk die daarbij komt kijken.
Openhartig over moederschap en moeilijke ervaringen
Roxeanne weet hoe het is om al op jonge leeftijd in de schijnwerpers te staan. Ze was veertien toen ze bekend werd en zag er destijds ouder uit dan ze werkelijk was. Terugkijkend vindt ze dat sommige volwassen mannen afstand hadden moeten houden. Inmiddels kijkt ze met andere ogen naar die periode en beseft ze beter wat er niet goed aan was.
Fender mag volgens haar best zingen en dansen, maar daarna moet hij gewoon weer kind kunnen zijn. Die beschermende houding hangt ook samen met haar eigen ervaringen als moeder. Na de geboorte van haar zoon kreeg ze een postnatale depressie. Als 25 jarige voelde ze zich naar eigen zeggen ´een kind met een kind´. Bovendien sliep Fender de eerste zeven maanden nauwelijks.
´Ik vond het begin helemaal niet leuk.´ Ze praat daar openlijk over, mede omdat ze veel reacties krijgt van vrouwen die soortgelijke ervaringen hebben meegemaakt. Voor Roxeanne is het belangrijk dat het moederschap niet uitsluitend als een roze wolk wordt voorgesteld en dat ook moeilijke gevoelens bespreekbaar blijven.
Maria spelen in The Passion gaf haar vertrouwen
Een van de hoogtepunten van het afgelopen jaar was haar rol als Maria in The Passion. Ze werd vanaf 2022 gevraagd voor het programma, maar zei drie jaar achter elkaar nee. Ze vond zichzelf en haar stem nog niet goed genoeg. Pas toen muzikaal leider Eric van Tijn beloofde dat ze het samen zouden aanpakken, durfde ze de uitdaging aan.
Tijdens het optreden voor duizenden mensen voelde ze naar eigen zeggen vooral rust. Dat vertrouwen werkte ook door in de manier waarop ze naar haar achternaam kijkt. Lange tijd verzette ze zich tegen de naam Hazes en probeerde ze met haar muziek duidelijk te maken dat ze een eigen artiest was.
´Ik heb zó lang tegen die naam aangeschopt.´ Ze koos bewust voor muziek die ver afstond van het levenslied waarmee haar vader beroemd werd. Inmiddels voelt ze minder behoefte om zich daartegen af te zetten. ´Ik begin mezelf eindelijk los te zien van mijn vader. Ik hoef niet meer zo hard te bewijzen dat ik anders ben.´
Erik is haar veilige thuis geworden
Ook haar relatie met Erik Zwennes speelt een belangrijke rol in haar veranderde levenshouding. Het stel trouwde deze zomer, bijna tien jaar nadat Erik haar ten huwelijk had gevraagd. Roxeanne moest geopereerd worden en wilde daarom dat alles geregeld was. In de achterbak van zijn auto lag nog een trouwjurk die ze eerder had uitgekozen. Nadat ze twintig kilo was afgevallen, paste de jurk opnieuw.
Toen ze zichzelf in de spiegel zag, werd ze emotioneel. ´Toen ik mezelf in de spiegel zag, kreeg ik tranen in mijn ogen.´ Erik heeft haar bovendien geholpen om anders met boosheid om te gaan. Vroeger kon ze snel uit haar slof schieten, maar hij reageerde daar op een rustige manier op.
Wanneer ze hem een grote mond gaf, vroeg hij haar om even te gaan zitten en na te denken over de oorzaak van haar boosheid. Daardoor leerde ze beter begrijpen wat er achter haar reacties zat. Ze heeft behoefte aan iemand die haar ziet en hoort. ´Mijn man is mijn thuis geworden. Daardoor is dat heimweegevoel ook meer naar de achtergrond geraakt.´
Grenzen stellen aan familie
Ook binnen haar familie heeft Roxeanne geleerd om duidelijkere grenzen te trekken. Zonder haar moeder rechtstreeks te noemen, vertelt ze dat ze al een tijd geen contact meer hebben. ´Je hoeft niet koste wat kost vast te houden aan mensen die je geen goed doen.´ Voor haar is dat hoofdstuk afgesloten, omdat er volgens haar te veel is gebeurd.
Bij haar broer voelt dat anders. De periode waarin ze geen contact hadden, noemt ze een van de verdrietigste tijden uit haar leven. Toen ze elkaar weer vonden, voelde ze naar eigen zeggen meteen dat haar hart opnieuw vol was. Onlangs namen ze samen een aflevering op van hun podcast ADHazes. Tijdens de opname moest haar broer huilen, waarna ook bij haar de emoties loskwamen.
Nieuw album en theatertour staan voor de deur
Ondertussen kijkt Roxeanne vooruit naar nieuwe muzikale projecten. Haar album Tranen in de giftshop verschijnt op 16 oktober bij Excelsior Recordings. Op 29 oktober begint haar theatertour Met heimwee, waarmee ze langs 26 theaters trekt.
Met haar eerdere albums, waaronder Ik was toch je meisje uit 2017, bouwde ze stap voor stap aan een eigen muzikale identiteit. Daarvoor zong ze jarenlang vooral de liedjes van haar vader. De vergelijkingen met André waren in het begin dan ook moeilijk te vermijden.
Na twee albums en twee tournees merkt ze dat die vergelijkingen minder vaak worden gemaakt. Dat vindt ze prettig, al blijft haar vader een belangrijk onderdeel van haar leven en haar muziek. Ze hoeft hem niet langer los te laten om zichzelf te kunnen zijn.
´Dat heimweegevoel zal misschien nooit helemaal verdwijnen. Maar het beheerst mijn leven niet meer.´ Voor Roxeanne lijkt dat de belangrijkste verandering: ze kan haar verdriet en haar herinneringen met zich meedragen, zonder dat ze haar geluk nog in de weg staan.
Bronnen en credits
Bron: Margriet
