Presentatrice Hélène Hendriks is tijdens het sporten in de sportschool van de loopband gevallen. De val kostte haar een schroeiplek op haar heup, en ze moest haar training afbreken omdat de pijn te groot werd. Dat vertelt ze zelf in HNM de podcast.
De aanleiding is opmerkelijk: Hendriks schrok van haar eigen gezicht op een televisiescherm in de sportschool. Ze verloor daardoor haar evenwicht en maakte vervolgens een reflexmatige beweging die de val volgens haar erger maakte. Wat precies gebeurde, vertelt ze in haar eigen woorden.
Een herhaling van Ziggo Sport als aanleiding
Hendriks stond op de loopband toen op een scherm in de sportschool een herhaling van Ziggo Sport voorbijkwam. Daarin zag ze zichzelf terug. Ze was er niet blij mee. Naar eigen zeggen vond ze dat ze er niet uitzag.
Haar kritiek richtte zich vooral op de manier van filmen. “Het is gewoon veel te dichtbij gefilmd, veel te scherp, de make-up zat niet goed, was vlekkerig”, vertelt ze in de podcast. Het beeld bleef haar bij, want even later zou ze zichzelf opnieuw tegenkomen.
De tweede keer in beeld was te veel
Even later verscheen Hendriks opnieuw op het scherm. Dat tweede moment bleek bepalend. “Ik schrik gewoon”, zegt ze over haar reactie. Ze schrok zo van haar eigen verschijning dat ze haar evenwicht verloor, midden in haar training op de loopband.
De schrik zorgde dus niet voor een kleine misstap, maar voor een complete val van de band. Het gaat om een gewone sportschoolsituatie waarin de televisie meekijkt: het scherm hing er al, en daar kwam ze voor de tweede keer in beeld.
De reflex die het erger maakte
Toen ze haar evenwicht kwijtraakte, greep Hendriks in een reflex de zijkanten van de loopband vast. Achteraf noemt ze dat een verkeerde keuze. “Dat is het laatste wat je moet doen, want die band die loopt gewoon door”, zegt ze in de podcast.
Hendriks vertelt dat de loopband op dat moment niet hard stond. Toch struikelde ze en viel ze van de band. Toen iemand in de sportschool vroeg of het goed ging, antwoordde ze naar eigen zeggen gewoon: “Nee, goed.” Daarna liep ze naar het volgende apparaat en deed ze alsof er niets was gebeurd, terwijl ze enorm veel pijn had.
De band bleef dus draaien terwijl zij zich eraan vasthield. Daar komt de verwonding vandaan die ze overhield. De reflex om houvast te zoeken lijkt logisch, maar pakte volgens haar eigen verhaal juist verkeerd uit. Zo is de val ook een les over wat je beter niet kunt doen.
Een schroeiplek op de heup
Aan de val hield Hendriks een schroeiplek op haar heup over. Zelf noemt ze het een “schroeiplek”, een beschrijving die laat zien dat het om een wrijvingsverwonding gaat. Over blijvend letsel of een medische behandeling wordt in haar verhaal niets gezegd.
Wel was de pijn direct merkbaar, en dat bleef zo tijdens de rest van haar bezoek aan de sportschool. De verwonding zat op een plek die onder haar kleding verborgen bleef, waardoor anderen in de zaal er aanvankelijk niets van zagen.
Doorgaan alsof er niets gebeurd was
In de sportschool liet Hendriks weinig merken van het incident. Ze probeerde haar training voort te zetten. Haar bordeauxrode sportpak kwam daarbij goed van pas, vertelt ze, omdat je de plek er niet direct op zag. Volgens haar eigen woorden wilde ze absoluut niet laten blijken dat er iets was.
Lang hield ze het niet vol. De pijn bleek te groot, en na een paar korte oefeningen besloot ze uiteindelijk naar huis te gaan. Het plan om gewoon door te trainen werd dus afgeblazen, hoewel ze er in de zaal zelf zo min mogelijk over liet zien.
Een anekdote voor de podcast
Hendriks vertelt het verhaal in HNM de podcast, die ze maakt samen met Noa Vahle en Merel Ek. De podcast werd in november 2025 aangekondigd. Luisteraars krijgen er vaker verhalen te horen over situaties die net even anders lopen dan gepland.
De val van de loopband past in dat rijtje ongemakkelijke anekdotes. Het gaat om een alledaagse situatie, een training in de sportschool, met een onverwachte afloop. Hendriks deelt het verhaal zonder het te dramatiseren en benoemt zowel de aanleiding als de gevolgen openhartig.
Er achteraf om kunnen lachen
Hendriks kan er achteraf om lachen. Ze grapt dat haar bordeauxrode sportpak goed van pas kwam, omdat de schroeiplek daardoor niet meteen zichtbaar was. De toon van haar verhaal is luchtig, ondanks de pijn die ze op dat moment had.
Of de plek inmiddels is genezen, laat ze in de podcast niet weten. Bekend is alleen dat ze na de val naar huis ging en het verhaal later zelf deelde. Daarmee blijft het verhaal over een televisiebeeld, een val en een les over loopbanden.
