NPO opnieuw zwaar onder vuur: ´Altijd al een slangenkuil geweest´

De televisiewereld is nooit een vriendelijk oord geweest, en dat zal ook niet veranderen. Dat zegt Tina Nijkamp, voormalig directeur van SBS6, in een openhartig interview met het blad Nouveau. De 54-jarige mediavrouw trekt daarmee meteen een streep door de nostalgie die soms opklinkt over vroegere tijden in de tv-branche. Bovendien gooit zij een tweede knuppel in het hoenderhok: ook de lopende hervorming van de NPO krijgt er flink van langs.

Een branche zonder valse romantiek

Wie denkt dat de tv-wereld vroeger eerlijker, opener of menselijker was, heeft het mis. Dat is tenminste de stellige overtuiging van Nijkamp. “Het is altijd al een slangenkuil geweest”, zei zij in het interview. Daarmee nuanceert zij elk verhaal over een gouden tijdperk achter de schermen. De harde pikorde, de onderlinge concurrentie en de machtsdynamiek horen er volgens haar gewoon bij. Dat is geen recente ontwikkeling, maar een structureel kenmerk van de industrie.

Toch klinkt in die uitspraak ook iets van berusting door. Nijkamp weet als geen ander hoe het er in de hogere regionen van de televisiewereld aan toegaat. Zij leidde jarenlang SBS6, een van de grootste commerciële zenders van Nederland. Daar leerde zij de spelregels kennen, de allianties en de breukvlakken. Omdat zij die wereld van binnenuit kent, heeft haar analyse een gewicht dat moeilijk te negeren is.

NPO wil simpeler, maar groeit juist verder uit

Naast haar reflectie op de cultuur in de televisiebranche richt Nijkamp haar pijlen ook op de publieke omroep. Woensdag 1 april 2026 kwamen de omroepbazen opnieuw bijeen om te spreken over de hervorming van het bestel. Het idee achter die operatie is in theorie helder: minder omroepen betekent minder bestuurders, minder bureaucratie en minder overbodige complexiteit. Op papier lijkt dat een logische stap.

Echter, in de praktijk ziet Nijkamp iets anders gebeuren. Terwijl de NPO aan de voorkant kleiner wil worden, dijt de organisatie aan de achterkant juist verder uit. Meer managementlagen, meer ondersteunende functies, meer overhead. Daardoor dreigt de beoogde vereenvoudiging te stranden in de uitvoeringspraktijk. Bovendien roept dat de vraag op of de hervormingsplannen überhaupt het gewenste effect zullen hebben op de echte werkvloer van de publieke omroep.

Structureel probleem of tijdelijke groeipijn

Of de kritiek van Nijkamp op de NPO-hervorming volledig terecht is, valt op basis van de beschikbare informatie nog niet met zekerheid te zeggen. De hervormingsplannen zijn complex en de details zijn niet volledig openbaar gemaakt. Wat wel duidelijk is: de spanning tussen de ambitie om te vereenvoudigen en de neiging om intern te groeien is een bekend fenomeen in grote mediaorganisaties. Daarnaast is het niet de eerste keer dat een buitenstaander, of iemand die de sector van dichtbij kent, vraagtekens plaatst bij de slagvaardigheid van de publieke omroep.

Vervolgens stelt zich de vraag hoe de betrokken omroepbazen zelf aankijken tegen de kritiek. Reacties van de NPO op de uitlatingen van Nijkamp zijn vooralsnog niet bekendgemaakt. Toch zal haar stem in de discussie niet onopgemerkt blijven. Als voormalige topvrouw in de mediasector heeft zij geloofwaardigheid en bereik, zeker in een periode waarin het omroepbestel volop in beweging is.

Ervaring als spiegel voor de sector

Tina Nijkamp staat met haar uitspraken niet alleen. Meer oud-gedienden in de televisiewereld hebben in het verleden gewezen op de keerzijde van het medialandschap. De felle concurrentie om kijkcijfers, de korte lontjes bij tegenvallende resultaten en de nauwe belangen die op het spel staan, maken het een branche die weinig ruimte laat voor sentimentaliteit. Omdat Nijkamp dat nu hardop benoemt in een breed gelezen tijdschrift, geeft zij woorden aan wat velen in de sector onuitgesproken laten.

Bovendien valt de timing op. Haar interview verschijnt precies op het moment dat de NPO-hervorming concreet vorm moet krijgen. Dat is waarschijnlijk geen toeval. Door nu te spreken, plaatst zij zichzelf in het midden van een debat dat de komende maanden ongetwijfeld verder oplaait. Daarmee is haar bijdrage aan de discussie tegelijk persoonlijk en politiek.

Wat staat er werkelijk op het spel

De hervormingsdiscussie bij de NPO gaat uiteindelijk niet alleen over management en organisatiestructuren. Zij raakt aan fundamentele vragen over de toekomst van de publieke omroep in Nederland. Welke rol speelt de NPO in een medialandschap dat steeds verder fragmenteert? Hoe houdt een publieke omroep relevantie in een wereld van streamingdiensten en sociale media? Daarom verdient de kritiek van Nijkamp, hoe prikkelend ook geformuleerd, serieuze aandacht van beleidsmakers en omroepbestuurders.

De komende weken zal duidelijker worden welke richting de hervorming daadwerkelijk opgaat. De bijeenkomst van de omroepbazen op 1 april 2026 was in ieder geval niet de laatste. Ondertussen blijft Tina Nijkamp een stem om rekening mee te houden, zowel in de discussie over de cultuur in de televisiewereld als in het debat over de toekomst van de publieke omroep. Haar conclusie is helder: de slangenkuil verdwijnt niet met een reorganisatie.