Jacky Roozen uit Zoutkamp heeft met haar persoonlijke verhaal duizenden harten geraakt. In een openhartige video vertelt de 64-jarige vrouw over haar medische verleden en de impact daarvan op haar dagelijks leven. Wat begon als een herstelverhaal na een dubbele borstamputatie, groeide uit tot een landelijke discussie over zichtbaarheid, schaamte en acceptatie.
Levensreddende beslissing
Enkele jaren geleden liet Jacky uit voorzorg beide borsten verwijderen, nadat artsen een voorstadium van borstkanker bij haar ontdekten. Dankzij deze ingreep kon mogelijk erger worden voorkomen. Zwemmen werd een belangrijk onderdeel van haar herstelproces, zowel fysiek als mentaal. Maar wat een bron van kracht had moeten zijn, werd onverwachts een bron van pijn toen zwembaden haar vroegen haar bovenlijf te bedekken vanwege reacties van andere bezoekers.
Zwembaden trekken grens bij zichtbaarheid
Jacky besloot tijdens het zwemmen geen topje te dragen, omdat de stof tegen haar littekens schaafde en pijn veroorzaakte. Aanvankelijk leverde dat geen problemen op. Toch werd ze in twee verschillende zwembaden aangesproken: haar zichtbare littekens zouden bezoekers ongemakkelijk maken. Voor Jacky voelde dit als een klap in het gezicht. “Hoe kun je klagen over iets dat mijn leven heeft gered?”, vraagt ze zich hardop af in de inmiddels viraal gegane video van RTV Noord.
Massale steun op sociale media
De beelden van haar emotionele relaas zijn inmiddels breed gedeeld. Talloze mensen spreken hun steun uit. Reacties als “moedig”, “inspirerend” en “een voorbeeld voor velen” domineren de commentaren. Ook professionals uit de zorgsector reageren begripvol. Haar verhaal raakt niet alleen overlevenden van borstkanker, maar ook mensen met andere zichtbare littekens of lichamelijke veranderingen.
Discriminatie erkend door mensenrechtenorgaan
Het College voor de Rechten van de Mens heeft inmiddels geoordeeld dat Jacky is gediscrimineerd. Voor haar voelt dit als een belangrijke erkenning. Toch benadrukt ze dat het niet om haar alleen gaat. Ze wil opkomen voor alle vrouwen die in een vergelijkbare situatie zitten of zullen komen. “Ik hoop dat geen enkel zwembad in Nederland nog vrouwen met amputaties wegstuurt.”
Pijnlijke reacties en kwetsbaarheid
Hoewel de meerderheid positief reageert, heeft Jacky ook afwijzende en kwetsende opmerkingen moeten incasseren. Mensen noemden haar aandachtszoeker of spraken zich negatief uit over haar uiterlijk. Dat raakte haar. “Mijn mond valt open bij zulke opmerkingen. Hoe kun je oordelen over een lichaam dat je niet voelt of kent?” Ondanks deze reacties blijft ze vastberaden haar boodschap te delen.
Littekens zijn tekenen van kracht
Jacky benadrukt dat haar littekens geen bron van schaamte zijn. “Ze laten zien dat ik iets heb overwonnen,” zegt ze. Ze hoopt dat deze boodschap doordringt tot zwembaden, bezoekers en beleidsmakers. Voor haar is het essentieel dat er duidelijk beleid komt en dat personeel leert omgaan met situaties waarin lichamelijke diversiteit zichtbaar is.
Van persoonlijke pijn naar maatschappelijke verandering
Door haar verhaal te delen, is Jacky een stem geworden voor velen. Ze werkt inmiddels samen met belangenorganisaties die zich inzetten voor mensen met zichtbare littekens. Haar hoop is dat dit verhaal bijdraagt aan een samenleving waarin ruimte is voor iedereen, ongeacht hoe het lichaam eruitziet. “Als het gesprek nu echt op gang komt, dan was al het ongemak de moeite waard,” aldus Jacky.
Laat je stem horen
Jacky’s oproep is helder: laten we terugkeren naar empathie en menselijkheid. “Er is niets mis met littekens. Ze vertellen dat je hebt gevochten én gewonnen.” Ze hoopt dat mensen die zich herkennen in haar verhaal zich gesteund voelen. “Je bent niet alleen. En je mag zijn wie je bent.”
https://www.youtube.com/watch?v=rSS0oF3eoRY
