Hans van der Togt, ooit het stralende middelpunt van Rad van Fortuin en een graag geziene verschijning in de glitterwereld van Hilversum, leidt tegenwoordig een leven waarin gezondheid en gewoonte op gespannen voet met elkaar staan. Sinds een lichte beroerte (TIA) vorig jaar is zijn leven merkbaar veranderd — of althans, een béétje. Want terwijl zijn lijf signalen afgeeft, blijft de fles wijn als vertrouwde metgezel op tafel staan.
Wakker worden in stilstand
De schrik zat er goed in toen Hans op een ochtend wakker werd en niets meer kon bewegen. Het bleek een TIA, een tijdelijke afsluiting van een bloedvat in de hersenen. Een nare val op zijn woonboot en een week in het ziekenhuis volgden. Het leek alsof het leven zelf even op pauze werd gezet. Toch weigerde Hans om de regie helemaal uit handen te geven.
Wijn als constante factor
In een openhartig interview met Story vertelt hij dat hij tegenwoordig “slechts” één fles wijn per dag drinkt. Hij noemt dit met een knipoog een verbetering. “Ik weet dat het niet goed is in combinatie met bloedverdunners, maar ik wil het niet opgeven,” aldus Hans. Waar voor veel mensen het rode alarmlicht zou gaan branden, klinkt in huize Van der Togt slechts de plop van een kurk.
Ouder worden met gebreken
Hans is inmiddels op een leeftijd gekomen waarin het lijf zijn grenzen begint aan te geven. ’s Nachts moet hij regelmatig uit bed vanwege een overactieve blaas — iets dat hij koppelt aan zowel zijn leeftijd als een eerdere behandeling voor prostaatkanker in 2013. Toch lijkt hij zijn situatie te benaderen met zelfspot en nuchterheid, iets wat hem al jaren kenmerkt.
Van verslavingskliniek naar diagnose
Opvallend is het verhaal over de ontdekking van zijn prostaatkanker. Tijdens een verblijf in een verslavingskliniek, waar hij zich liet behandelen voor zijn alcoholverslaving, werd bij een bloedonderzoek kanker vastgesteld. Het klinkt als een scène uit een dramaserie, maar voor Hans was het de realiteit. Hij bleef daarna jarenlang van de drank af, tot hij langzaam weer begon te drinken. Nu noemt hij zijn dagelijkse fles wijn ‘matiging’.
Relativeren met charme
Wat Hans bijzonder maakt, is zijn vermogen om zijn situatie te relativeren met charme en humor. Hij erkent dat zijn lichaam het zwaar te verduren heeft, maar hij weigert zichzelf volledig te beperken. Zijn kijk op gezondheid is een mix van eigenwijsheid, nostalgie en het zoeken naar levensplezier, ondanks de risico’s.
Voor de buitenwereld tragisch of charmant?
Voor de buitenwacht is het lastig te duiden. Is het triest dat Hans vasthoudt aan zijn gewoonte ondanks medische waarschuwingen? Of is het juist aandoenlijk en menselijk dat hij vasthoudt aan kleine pleziertjes in een leven dat steeds meer beperkingen kent? Misschien is het allebei. In ieder geval kiest Hans bewust voor wat hij noemt een vorm van kwaliteit van leven.
Een leven op eigen tempo
Hans van der Togt leeft zijn leven inmiddels op een ander tempo dan vroeger — letterlijk én figuurlijk. Waar de wijzers van het Rad ooit draaiden op topsnelheid, beweegt zijn eigen klok nu iets langzamer. Maar in die tijd die hem rest, blijft hij trouw aan zichzelf: flamboyant, eigenwijs en altijd met een glas in de hand.
