Johan Derksen maakt in zijn podcast een opvallende scheiding: Gerard Joling is bij hem van harte welkom, maar de volksartiesten die De Oranjezomer openen zijn voor hem een absolute grens. Die grens trekt hij zo strak dat hij presentatrice Hélène Hendriks, die hij in dezelfde adem de hoogste lof toezwaait, nooit in haar eigen studio zal opzoeken. Het onderscheid dat Derksen maakt tussen die twee categorieën artiesten, zegt veel over zijn smaak en zijn principes.
Podcast als podium voor een scherpe scheiding
In de nieuwste aflevering van Groeten uit Grolloo, de podcast die Derksen samen maakt met Henk Kuijpers, stelde een luisteraar een ogenschijnlijk onschuldige vraag. Waarom is er bij De Oranjezomer wél livemuziek te horen en bij Vandaag Inside niet? Derksen legde eerst de praktische kant uit: Vandaag Inside heeft simpelweg minder zendtijd. Maar daarna volgde een verklaring die verder ging dan een kwestie van roosters of uitzendminuten.
De echte reden, zo bleek, is van een heel andere orde. Derksen ergert zich namelijk aan het type artiest dat De Oranjezomer inzet om een uitzending mee te openen. Die irritatie is zo groot dat hij er een persoonlijk principe aan heeft gekoppeld. Bovendien liet hij bij die gelegenheid ook duidelijk merken wie hij wél in de studio duldt, en waarom.
Één quote die het allemaal samenvat
Zo omschreef Derksen zijn standpunt in de podcast: “Ik zal ook nooit bij Hélène gaan zitten, want ik ben zo principieel. Ik weiger in een programma te gaan zitten waar de opening door een ordinaire volksartiest gedaan wordt. Daar wil ik niet bij horen.” Die woorden laten weinig ruimte voor interpretatie. Het is geen luchtige voorkeur, maar een bewuste keuze die hij als een kwestie van principe omschrijft.
Toch nuanceert hij zijn positie direct daarna. Want voor Gerard Joling maakt Derksen graag een uitzondering. “Gerard kan ik bij ons net hebben, want die brengt in de show ook wat schwung. Dat is een uitstekende gast”, aldus De Snor. Bovendien gunt hij Wilfred Genee een liedje, al omschrijft hij dat als “een rare hobby”. Voor alle anderen in het Nederlandstalige volkszangerskamp geldt echter: geen voet in de studio.
Joling en Genee: twee uitzonderingen met een logica
Podcast-collega Henk Kuijpers merkte scherp op waarom Derksen Joling toch tolereert. “Gerard doet het ook aan het eind van de show, dat trek jij net”, zei Kuijpers gekscherend. Hij doelde daarmee op het feit dat Derksen weet dat de uitzending er dan zo goed als op zit. Dat is dus de onuitgesproken formule: zingen mag, maar pas als de analyses en debatten zijn afgerond.
Daarnaast speelt de persoonlijkheid van Joling een rol. Derksen ziet hem niet puur als zanger, maar als iemand die waarde toevoegt aan een gesprekstafel. Dat maakt het verschil. Een volksartiest die uitsluitend als muzikale opening fungeert, past volgens Derksen niet in zijn wereld. De combinatie van entertainment, schwung en tafelgenoot is voor hem bepalend, niet het feit dat iemand zingt.
Hélène Hendriks krijgt lofzang, niet de schuld
Wat het verhaal extra opvallend maakt, is de manier waarop Derksen over Hélène Hendriks zelf spreekt. Zijn weigering staat namelijk volledig los van haar als presentatrice. Toen een luisteraar kritiek uitte en zei dat Hendriks te weinig doorvraagt en slechts een lijstje afwerkt, sprong Derksen direct voor haar in de bres. “Hélène maakt feelgood-tv. Het hoeft niet op het scherpst van de snede en mensen hoeven niet achter het behang geplakt te worden. Het moet lekker wegkijken. Dat is het doel en daar slaagt ze wel in”, aldus De Snor.
Hij ging zelfs verder. Derksen roemde haar gunfactor: “Als Hélène er staat, zijn heel veel mensen al bereid om te blijven kijken.” Vervolgens noemde hij haar een fantastische collega, een leuke meid die er goed uitziet, en sloot hij af met: “Het is min of meer de volmaakte vrouw.” Sterker lof is moeilijk denkbaar, zeker uit de mond van iemand die niet bekendstaat om zijn vriendelijke kritieken.
Opvallend patroon in de tv-wereld
De dynamiek rondom beide programma’s is intussen opmerkelijk. Hélène Hendriks schuift nog altijd regelmatig aan bij Vandaag Inside, terwijl de mannen van dat programma vrijwel nooit terugkeren in De Oranjezomer. Wilfred Genee vormt hierop de uitzondering: hij duikt soms op bij Hendriks om zijn muzikale hobby te kunnen uitleven. Derksen echter houdt die scheiding bewust in stand, en doet dat, zo blijkt nu, op principiële gronden.
Waar dit naartoe leidt
Vooralsnog lijkt er geen aanleiding om aan te nemen dat Derksen zijn standpunt herziet. Zijn uitspraken in Groeten uit Grolloo klinken bepaald niet als een tijdelijke oprisping, maar als een weloverwogen positie. Zolang De Oranjezomer blijft openen met Nederlandstalige volksartiesten, blijft de deur voor De Snor gesloten. Of Hélène Hendriks op zijn lofzang en zijn weigering heeft gereageerd, is niet bekend.
Bronnen en credits
Bronnen: Mediacourant, Panorama.nl
