Armin van Buuren is voor de meeste mensen synoniem aan bonkende bass, laserlichtkegels en honderdduizenden mensen die gezamenlijk de wereld vergeten op een festivalweide. Toch laat de 49-jarige Nederlander een verrassend andere kant van zichzelf zien. Hij schoof de draaitafels opzij en zette zich achter de piano, en het publiek stroomt massaal toe. Hoe een van de grootste dj’s ter wereld een heel nieuw podium verovert, vertelt een opmerkelijk verhaal over muzikale veelzijdigheid.
Van festival naar concertzaal
Armin van Buuren bouwde zijn naam op als topact op de grootste podia ter wereld. Festivals als Tomorrowland, Ultra en zijn eigen ASOT-evenementen trokken elk jaar honderdduizenden fans. Zijn wekelijkse radioprogramma A State of Trance bereikte wereldwijd miljoenen luisteraars. Dat imago als dansmuziekmagnaat is echter maar één kant van de muzikant. Wie wat dieper kijkt, ontdekt dat hij al jaren een andere passie koestert, namelijk de piano.
Die passie bleef lange tijd grotendeels verborgen achter de geluidsboxen en mengpanelen. Toch werkte Van Buuren achter de schermen aan een pianoalbum, waarmee hij aantoonde dat zijn muzikaliteit verder reikt dan elektronische danstracks. Dat album markeerde een duidelijk kantelpunt in zijn carrière. Bovendien gaf het zijn publiek een inkijkje in een veel intieme muzikale wereld dan ze gewend waren van hem.
Een pianoalbum als eerste stap
De release van zijn pianomuziek op album was voor veel fans een verrassing. Opeens stond de naam Armin van Buuren niet langer alleen boven setlists vol energieke uptempo tracks, maar ook boven akoestische composities waarbij de melodie centraal staat. Daarmee liet hij zien dat hij niet alleen beats kan programmeren, maar ook een instrument beheerst dat traditie, techniek en gevoel vereist. De reacties op zijn pianoalbum waren positief, en het enthousiasme van het publiek gaf hem klaarblijkelijk de energie om verder te gaan.
Bovendien bewees Van Buuren hiermee dat hij bereid is artistieke risico’s te nemen. Het is niet vanzelfsprekend dat een dj van zijn formaat zich kwetsbaar opstelt met een instrument dat geen knop of fader kent. Toch deed hij het, en de ontvangst was warm genoeg om hem naar het volgende niveau te laten stappen: de live-uitvoering.
Nu ook live achter de toetsen
De stap van een studioalbum naar een liveoptreden is groter dan ze lijkt. In de studio is er altijd ruimte voor correctie en verfijning. Op het podium staat de musicus er alleen voor, en elke noot is definitief. Toch staat Armin van Buuren tegenwoordig ook als pianist voor een live publiek. Volgens berichtgeving van RTL Nieuws en RTL Boulevard trekt hij daarmee volle zalen. Dat is opmerkelijk, want het is een totaal ander publiek dan de festivalgangers die hij gewend was.
Waar een dj-set van Van Buuren een spektakel is van lichten, geluid en collectieve energie, is een pianorecital iets anders. Het publiek zit, luistert aandachtig en volgt elke beweging van de vingers op de toetsen. Dat vraagt om een andere soort verbinding tussen artiest en zaal. Desondanks, of misschien juist daardoor, werkt het. Het laat zien dat Van Buuren ook in een stille, akoestische omgeving zijn gehoor weet te boeien.
Wat onderzoekt hij precies?
In de berichtgeving duikt een opvallende uitspraak op van Armin van Buuren zelf. Hij zou gezegd hebben: “Ben het aan het onderzoeken.” De exacte context van die woorden is niet volledig duidelijk uit de beschikbare informatie. Mogelijk verwijst hij naar de verdere mogelijkheden van zijn loopbaan als pianist, of naar de manier waarop hij zijn pianomuziek het beste voor een live publiek kan brengen. Wat de uitspraak ook precies betekent, ze wekt de indruk dat Van Buuren zichzelf nog volop in een ontdekkingsfase bevindt.
Dat is op zichzelf al een interessant gegeven. Iemand die al zo lang bovenaan de wereldranglijst van dj’s staat, kiest er bewust voor om opnieuw te beginnen als leerling. Dat vergt bescheidenheid en doorzettingsvermogen. Daarnaast vergt het moed om dit publiekelijk te doen, want het risico op kritiek is reëel wanneer een gevestigde naam een nieuw muzikaal terrein betreedt.
Wat betekent dit voor zijn publiek?
Voor fans van Armin van Buuren biedt deze ontwikkeling een unieke kans. Ze kunnen een andere kant zien van de man achter de muziek die hen al jaren bezighoudt. Een pianist op het podium is simpelweg een ander mens dan een dj achter zijn setup. Er is geen scherm van technologie waarachter hij zich kan verschuilen. Dat maakt de optredens persoonlijker en intimer, en dat trekt klaarblijkelijk een nieuw publiek aan, naast de trouwe schare fans.
Bovendien opent het de deur voor mensen die normaal gesproken geen elektronische muziek luisteren. Pianomuziek heeft een universele aantrekkingskracht die genres overstijgt. Doordat Van Buuren die wereld betreedt, bereikt hij mogelijk mensen die nooit op een van zijn dj-optredens zouden afkomen. Dat is winst, zowel voor de artiest als voor het publiek dat hem voor het eerst ontdekt via de piano.
Een artiest in beweging
De ontwikkeling van Armin van Buuren als pianist past in een bredere trend waarbij artiesten die groot werden in de dansmuziek steeds vaker een meer introspectieve muzikale kant verkennen. Het laat zien dat creatieve muzikanten zich niet laten beperken door het hokje waarin het publiek hen heeft geplaatst. Voor Van Buuren is de piano duidelijk geen gril of marketingtruc, maar een serieuze artistieke keuze waar hij tijd en energie in steekt.
Hoe ver hij dit pad bewandelt, is nog onduidelijk. Zijn eigen uitspraak dat hij het onderzoekt, suggereert dat hij zelf nog niet alle antwoorden heeft. Wat wel duidelijk is: het publiek volgt hem, de zalen lopen vol, en Armin van Buuren laat zien dat muzikale groei geen eindpunt kent. Wie hem de komende tijd wil meemaken achter de piano, doet er verstandig aan om de aankondigingen in de gaten te houden.
Bronnen en credits
Bronnen: RTL Boulevard, RTL Nieuws
