Voor André Hazes jr. was het één van de meest verwarrende momenten uit zijn jeugd. Een man, volledig verkleed als zijn pas overleden vader, stond op de brug bij de gezinswoning in de camera te kijken. Zijn reactie als kind was niet angst of woede, maar iets veel kwetsbaarders. In de podcast ADHAZES deelt hij dat gevoel voor het eerst openlijk. En dat detail zegt misschien wel meer dan alles wat zijn zus erover heeft gezegd.
Weinig moeite met imitators, op één na
Zowel André Hazes jr. (32) als zijn zus Roxeanne Hazes (33) groeien op met de wetenschap dat hun vader een icoon is. Dat veel mensen daar gebruik van maken, vinden ze begrijpelijk. In ADHAZES zeggen beiden ronduit dat artiesten die geld verdienen door André Hazes na te doen hen weinig interesseert. ‘Boeit me echt geen reet,’ zegt Roxeanne daarover. Toch is er één uitzondering die alles anders maakt.
Bovendien spreken broer en zus hun waardering uit voor sommige dubbelgangers. Andrea Hazes, een imitator die bekendstaat om haar optredens met haar man, beschrijft Roxeanne met een glimlach. Ze omschrijft haar als de vrouw ‘die schaamhaar op haar bakkebaarden plakt’. Beide Hazes-kinderen zouden haar graag eens ontmoeten en uitnodigen voor hun podcast. Echter bij één anonieme imitator is de sfeer compleet anders.
De man die steeds weer opduikt bij Holland Zingt Hazes
Roxeanne Hazes vertelt dat er een man is die regelmatig aanwezig is bij Holland Zingt Hazes. Vanuit het publiek staat hij dan naar haar en haar broer te staren. Zij noemt hem ‘kapot eng’. André Hazes jr. herkent de man ook direct. Hij voegt daaraan toe dat dit soort confrontaties hem in de eerste jaren na het overlijden van hun vader emotioneel zwaar troffen. Beide uitspraken zijn gedaan in de podcast en zijn hun eigen beleving, geen onafhankelijk vastgesteld oordeel over de man.
Toch gaat het verhaal verder dan staren vanuit een publiek. Omdat juist de herinnering die André Hazes jr. deelt een heel andere dimensie geeft aan de angst die zijn zus beschrijft. Die herinnering speelt zich af op een moment waarop het gezin het meest kwetsbaar was.
De brug, de camera’s en het meest kwetsbare moment
Kort na het overlijden van André Hazes stroomde de brug bij de gezinswoning vol met rouwenden. Dag en nacht kwamen mensen bloemen en knuffels brengen. Omdat het gezin niet zelf naar buiten kon gaan, volgden zij alles via beveiligingscamera’s. Dat beeld gaf hen enig houvast in een periode van grote verwarring en verdriet. Totdat er plotseling iemand anders in beeld verscheen.
Volgens Roxeanne stond de imitator op een gegeven moment volledig verkleed als hun vader midden op die brug. Hij keek recht in de camera. Ze beschrijft het incident in harde bewoordingen. ‘Dan ben je ook ziek in je kanes, kan ik je vertellen, dan ben je echt niet goed bij je paasei. Als je dat doet terwijl je weet dat daar een gezin loopt te rouwen.’ Deze uitspraak is haar eigen kwalificatie en geen medisch of juridisch oordeel.
De jonge André en het onmogelijke moment van hoop
Wat dit verhaal bijzonder maakt, is wat André Hazes jr. zelf toevoegt over dat moment. Hij zegt dat je als kind op zo’n moment denkt: ‘hij leeft nog, hè?’ Die zin is eenvoudig, maar legt iets bloot dat nauwelijks te bevatten is. Een kind dat net zijn vader heeft verloren en voor een fractie van een seconde denkt dat er een wonder is gebeurd. Vervolgens dringt de realiteit opnieuw door en is het verlies misschien even zwaar als op de dag zelf.
Daarnaast maakt zijn toelichting duidelijk waarom dit soort confrontaties de eerste jaren extra hard aankwamen. Rouw kent een eigen tijdlijn, en in die vroege fase zijn kinderen extra kwetsbaar voor signalen die hoop lijken te geven. Dat maakt de ervaring fundamenteel anders dan wat een volwassene erbij zou voelen.
Nog een ontmoeting op de agenda, maar om heel andere redenen
Opmerkelijk is dat Roxeanne Hazes en André Hazes jr. ook de anonieme imitator nog eens willen spreken. Echter de reden is hier heel anders dan bij Andrea Hazes. Bij haar gaat het om waardering en nieuwsgierigheid. Bij de man die hen zo vaak dwars heeft gezeten, klinkt de wens anders. Wat ze hem precies willen zeggen, laten ze in de podcast in het midden.
De identiteit van de imitator noemen broer en zus niet. Er is ook geen reactie van de betrokken persoon beschikbaar. Bovendien is niet onafhankelijk vastgesteld wat er precies op de beveiligingsbeelden te zien was of wat de intenties van de man waren.
Podcast als podium voor persoonlijke verhalen
Met ADHAZES hebben Roxeanne Hazes en André Hazes jr. een platform gecreëerd waar zij zelf de regie voeren over hun verhaal. Dat is relevant, omdat de familie Hazes al decennia onderwerp is van publieke interesse, commerciële imitatie en soms ongewenste aandacht. In die context is het niet vreemd dat zij bewust kiezen welke herinneringen zij delen en wanneer.
Toch is het opvallend dat juist dit verhaal nu naar buiten komt. Het laat zien dat roem een schaduwkant heeft die lang niet altijd zichtbaar is voor buitenstaanders. En het herinnert eraan dat achter beroemde namen ook mensen schuilen die als kind gewoon vader en moeder wilden zijn. Hoe dit verhaal verder loopt, bijvoorbeeld of de anonieme imitator ooit reageert, is vooralsnog onbekend.
Bronnen en credits
Bronnen: RTL Nieuws, Weekend
