75-jarige vrouw staat terecht voor wurgen slapende partner: ‘Volkomen onverwacht, door zijn eigen partner’

Het Openbaar Ministerie eist negen jaar en zes maanden gevangenisstraf tegen een 75-jarige vrouw uit Oudenbosch voor het doden van haar 77-jarige partner in zijn woning in de Amsterdamse wijk Geuzenveld. De zaak, die zich al in januari 2020 afspeelde, belandde pas jaren later voor de rechter nadat de kinderen van het slachtoffer juridische stappen ondernamen om vervolging af te dwingen. Maandag klonken de strafeisen in de rechtbank in Amsterdam — de verdachte zelf was niet aanwezig.

Een noodlottige januarinavond in Geuzenveld

Op 28 januari 2020 meldde de vrouw aan de politie dat haar partner niet meer in leven was. Ze verklaarde dat hij een natuurlijke dood was gestorven; de man was hartpatiënt en zij presenteerde het overlijden als iets wat zonder haar toedoen had plaatsgevonden. Agenten die ter plaatse kwamen in de woning aan de Aalbersestraat, troffen de man echter aan in zijn slaapkamer met duidelijk zichtbare verwondingen in zijn gezicht en hals. Dat beeld spoorde niet met de lezing van de vrouw.

De verdachte verklaarde tegenover de politie dat zij en haar partner die dag samen hadden behangen. Rond vier uur ’s middags zouden ze jenever zijn gaan drinken, waarna zij in slaap was gevallen. Rond acht uur ’s avonds vond ze hem dood, zo stelde ze, waarna ze de straat op rende om de buren te waarschuwen. Het Openbaar Ministerie hecht echter weinig geloof aan deze verklaring. Schouwartsen concludeerden dat de man al in de avond of nacht vóór de melding moet zijn overleden — een tijdspanne die de vrouw volledig onbenoemd liet in haar relaas.

Bloed onder de nagels als cruciaal bewijs

Een belangrijk element in de zaak is forensisch van aard. Bij de vrouw werd bloed van het slachtoffer aangetroffen onder haar nagelriemen en nagels. De officier van justitie citeerde dit als een van de aanwijzingen die wijzen op betrokkenheid bij het geweld. “Voorafgaand aan het overlijden zijn de verdachte en het slachtoffer de hele tijd met zijn tweeën in de woning geweest”, aldus de officier. “De verklaringen die de verdachte heeft afgelegd over het moment van overlijden kloppen niet. Het lijkt er dan ook sterk op dat verdachte een nacht en een groot deel van de dag erna weglaat.”

Het OM stelt dat de man vermoedelijk is gewurgd terwijl hij sliep. Hoewel pathologen als doodsoorzaak hartfalen hebben vastgesteld, verklaart dat volgens het OM niet alle aangetroffen letsels. Geweld kan bij de hartpatiënt stress en een hevige gemoedstoestand hebben veroorzaakt, die uiteindelijk tot zijn dood leidde, zo redeneerde de officier van justitie. “Er is ernstig geweld gebruikt, terwijl hij lag te slapen”, klonk het in de rechtszaal. “Volkomen onverwacht, door zijn eigen partner.”

Kinderen dwongen de rechtszaak af

De weg naar deze rechtszaak verliep allesbehalve vanzelfsprekend. Het Openbaar Ministerie besloot de vrouw aanvankelijk alleen te vervolgen voor mishandeling — niet voor de dood van haar partner. De kinderen van het slachtoffer konden zich daar niet in vinden en dienden een klacht in bij het Gerechtshof Amsterdam. In 2021 besloot het hof dat het OM de vrouw alsnog moest vervolgen voor het doden van hun vader. Pas daarna kon de strafzaak zoals die nu voorligt, daadwerkelijk van de grond komen.

Deze gang van zaken illustreert hoe nabestaanden soms zelf het initiatief moeten nemen om rechtszaak te krijgen. De officier van justitie benadrukte maandag de impact op de familie: “De verdachte heeft het meest kostbare bezit, namely het leven, van het slachtoffer ontnomen. Zij heeft hiermee de nabestaanden ernstig en onherstelbaar geraakt en een niet te bevatten verdriet veroorzaakt.”

Advocaat schetst ander beeld van de verdachte

De verdachte vrouw was op de tweede zittingsdag niet aanwezig in de rechtbank. Zij zat in 2020 een aantal maanden in voorarrest, maar werd daarna vrijgelaten. Haar advocaat tekende bezwaar aan tegen de redenering van het OM en omschreef zijn cliënte als “tenger, fragiel en kwetsbaar”. Bovendien, zo benadrukte de raadsman, ontbreekt elk motief voor de vermeende daad: “Ze waren gek op elkaar.”

De verdediging opperde in het pleidooi diverse alternatieve scenario’s. Zo werd de mogelijkheid geopperd dat de man is gevallen of zichzelf heeft verwond nadat hij benauwd werd en in paniek raakte. De advocaat stelde dat niet kan worden vastgesteld dat zijn cliënte de letsels heeft aangebracht en pleitte dan ook voor vrijspraak. De officier van justitie reageerde echter onverbloemd: de alternatieve scenario’s noemde hij “vergezocht”.

Motief hoeft niet bewezen te worden

Het argument van de verdediging dat er geen aanwijsbaar motief bestaat, wees de officier van justitie expliciet van de hand. “Het OM hoeft geen motief te bewijzen”, aldus de officier. “Soms blijft een verklaring uit, vooral als de verdachte geen openheid van zaken geeft.” Daarmee plaatste het Openbaar Ministerie de afwezigheid van een aanwijsbaar motief in een ander licht: niet als bewijs van onschuld, maar als een gevolg van het zwijgen van de verdachte.

Dit juridische principe — dat het OM geen motief hoeft aan te tonen voor een bewezenverklaring — is relevant in zaken waar de feiten en omstandigheden zelf al sterk wijzen op opzettelijk handelen. In dit geval combineert het OM de forensische bevindingen, de tegenstrijdige tijdlijn in de verklaringen van de vrouw en het feit dat alleen zij en het slachtoffer de bewuste dag in de woning aanwezig waren.

Uitspraak verwacht op 15 april

De rechtbank in Amsterdam doet naar verwachting op 15 april 2026 uitspraak in deze zaak. Dan zal blijken of de rechters de redenering van het Openbaar Ministerie volgen en de eis van 9,5 jaar gevangenisstraf geheel of gedeeltelijk overnemen, dan wel of de alternatieve scenario’s van de verdediging tot twijfel leiden en de vrouw vrijuit gaat. Het wordt een uitspraak die voor de nabestaanden na meer dan zes jaar een eerste vorm van juridische duidelijkheid kan brengen over de dood van hun vader — een dood die al die tijd onbeantwoorde vragen met zich meebracht.